کالاهای توکن شده می توانند به روغن کاری دستگاه کمک کنند

کارشناس رمزارز ادعا می کند که انتقال دارایی های فیزیکی به بلاک چین اصطکاک وثیقه را کاهش می دهد.

توسط جسی ناتسون، رئیس عملیات، Bitfinex Securities

این مقاله در اصل در Risk.net منتشر شده است.

کالاهای توکن شده دیگر یک آزمایش خاص نیستند. آنها نمونه ای از نحوه بازسازی دارایی های دنیای واقعی به صورت دیجیتالی در بلاک چین هستند. در بازاری که کالاهایی مانند نفت و طلا در حال حاضر از جمله دارایی‌های مالی شده در سطح جهانی هستند، توکن‌سازی به همان اندازه که زیرساخت‌هایی را که بازار موجود را پشتیبانی می‌کند، تغییر شکل می‌دهد، تقاضای جدیدی ایجاد نمی‌کند.

حجم ها در حال رشد هستند، البته از پایه پایین. ارزش بازار کالاهای توکن شده 7 میلیارد دلار است که رشدی نزدیک به 600 درصد از آغاز سال 2025 را نشان می دهد. پذیرندگان اولیه شامل سرمایه گذاران بومی رمزارز و افراد با ارزش خالص بالا هستند.

مهمتر از همه، این تغییر فقط برای گسترش دسترسی نیست. این در مورد تبدیل کالاها به دارایی های متحرک تر و انعطاف پذیرتر است. در یک محیط ژئوپلیتیکی با نوسان فزاینده، توکنیزاسیون به فعال کردن مدیریت ریسک پاسخگوتر کمک می کند.

طلا پیشتاز است

پذیرش تاکنون یک مسیر قابل پیش بینی را دنبال کرده است: متمرکز بر دارایی هایی که سرمایه گذاران از قبل به آنها اطمینان دارند. Tether Gold (XAUT) تقریباً 40 درصد از بازار طلای توکن شده را به خود اختصاص داده است، که نشان می دهد توکن سازی ابتدا در جایی که قیمت گذاری شفاف است، نگهبانی قابل اعتماد است و دارایی اساسی در بازارهای مالی جهانی مستقر شده است، کشش پیدا می کند.

طلای توکنیزه شده، نوردهی به سبک ETF را تکرار می کند و در عین حال نحوه معامله دارایی را تغییر می دهد. در ریل بلاک چین، طلا فوراً قابل انتقال در زمان واقعی و قابل ممیزی جهانی می شود. به دو دلیل بیشتر از نسخه فیزیکی به عنوان وثیقه قابل استفاده است. اول، می توان آن را خارج از ساعات معاملات سنتی بازار مستقر کرد. دوم، از اصطکاک عملیاتی حول زمان تسویه و جابجایی، شرط بندی و بررسی که معمولاً بین محل های معاملاتی مورد نیاز است، جلوگیری می کند. سازمان تجارت صنعت، شورای جهانی طلا، تغییرات آتی را به رسمیت می شناسد و اخیراً ابتکاری را برای ایجاد یک پلت فرم جدید برای اتصال دارایی های فیزیکی و محصولات دیجیتال با پشتوانه طلا اعلام کرده است.

فراتر از طلا

در حالی که طلای توکن شده پیشرو است، دامنه محصولات کالایی توکن شده در حال گسترش است. بر اساس پلتفرم تجزیه و تحلیل دارایی رمزگذاری شده RWA.xyz، بازارهای کالای توکن شده اکنون به نفت و گاز، مواد کشاورزی و ساختارهای مالی سبز مرتبط با کالا گسترش می‌یابد: سویا و روغن سویا تقریباً 400 میلیون دلار در حجم و حدود 850 میلیون دلار در معرض قرار گرفتن در معرض مالی سبز هستند. این مدلی را پیشنهاد می‌کند که می‌تواند در بین دسته‌ها مقیاس شود.

Tokenization مزایایی فراتر از تحرک، به ویژه منشأ دارد. با ایجاد سوابق شفاف و تغییرناپذیر مبدا و مالکیت یک دارایی، توکن‌سازی یکپارچگی زنجیره تامین را تقویت می‌کند. این موضوع زمانی که تنظیم‌کننده‌ها و سرمایه‌گذاران انتظارات در مورد قابلیت ردیابی و منبع‌یابی را سخت‌تر می‌کنند، به‌ویژه در زمینه‌هایی مانند تبعیت از تحریم‌ها و افشای محیط‌زیست، بیشتر مرتبط می‌شود.

در عین حال، ژئوپلیتیک اولویت های سرمایه گذاران را تغییر می دهد. در بحبوحه ابهامات تورمی و نگرانی در مورد پایداری سیستم مالی، موسسات به دارایی های دفاعی و واقعی روی می آورند. بی‌ثباتی اخیر در خاورمیانه باعث شده است که زنجیره‌های تامین و بازارهای انرژی به سرعت مختل شوند، که اغلب با تأثیرات ضربه‌ای بر قیمت کالاها و شرایط نقدینگی همراه است.

در این زمینه، سرمایه‌گذاران خواهان دارایی‌هایی هستند که بتوانند سریع‌تر و انعطاف‌پذیرتر به کار گرفته شوند و راحت‌تر در خزانه‌ها و چارچوب‌های وثیقه مدرن ادغام شوند. Tokenization این الزامات را برآورده می کند.

توکن سازی و زیرساخت بازار

مرحله بعدی توکن سازی کمتر توسط طلا و بیشتر توسط کالاهای صنعتی مانند مس و نفت تعریف می شود. آنها در قلب انتقال تولید و انرژی قرار دارند، جایی که زنجیره های تامین سرمایه بر و از نظر عملیاتی سفت و سخت هستند. در حالی که کالاهای توکن شده خارج از طلا به صورت مطلق کوچک باقی می مانند، این نشان می دهد که بازار هنوز چقدر زود است، نه فقدان اهمیت استراتژیک. طلا و نقره در درجه اول به عنوان وثیقه پولی یا ذخیره ارزش نگهداری می شوند. در مقابل، مس و نفت، کالاهای صنعتی مبتنی بر جریان هستند که استفاده مالی آنها بیشتر توسط پوشش ریسک و مشتقات انجام می شود تا نگهداری بلندمدت.

در این بازارها، سرمایه گذاران معمولاً به جای تحویل گرفتن، با قرار گرفتن در معرض معامله معامله می کنند. بنابراین، هدف توکن‌سازی صرفاً منعکس‌کردن قرار گرفتن در معرض قیمت نیست، بلکه این است که آن قرار گرفتن در معرض سیارتر و از نظر عملیاتی مفیدتر باشد – تأمین مالی، ارسال به عنوان وثیقه و حرکت در جریان‌های تجاری آسان‌تر است. این باعث می‌شود که توکن‌سازی به‌جای یک نوآوری محصول، ارتقای زیرساخت باشد. کالاهای سخت توکن شده به طور طبیعی مقیاس پذیرتر از محصولات کشاورزی یا دامی هستند، زیرا ذخیره، استانداردسازی و تأیید آنها در دوره های طولانی آسان تر است، و اغلب به عنوان دارایی وثیقه یا پشتیبان نگهداری می شوند تا اینکه فقط برای قرار گرفتن در معرض قیمت کوتاه مدت معامله شوند.

سقوط بازار نفت در سال 2020 نشان داد که کالاها دارای اصطکاک‌های واقعی هستند که می‌تواند بازارها را مختل کند – به عنوان مثال، قیمت‌های منفی نفت در سال 2020 فقط یک قیمت عجیب نبود، بلکه بازتابی از کمبود موجودی و تعهدات سخت تحویل بود. توکن‌سازی از این تصادف جلوگیری نمی‌کند و تحرک بیشتر نیز به‌طور خودکار خطر را کاهش نمی‌دهد. اما می‌تواند به مشارکت‌کنندگان بازار دید واضح‌تری نسبت به مالکیت، وثیقه و قرار گرفتن در معرض، و انعطاف‌پذیری بیشتری در نحوه مدیریت موقعیت‌ها تحت فشار بدهد.

ساختارهای کالایی توکنیزه شده با امکان استفاده راحت تر از وثیقه، انتقال سریع تر موقعیت ها و شفافیت بیشتر در مورد مالکیت، می تواند به فعالان بازار کمک کند تا به صورت پویاتر به استرس واکنش نشان دهند.

نقطه دسترسی نیز مهم است. کسری شدن یک تغییر بازی برای سرمایه گذاران خرده فروشی و نهادی است. افراد می توانند طلا را در قطعات کوچکتر از یک اونس لمس کنند، که مشارکت آسان تر و سبد سازی دقیق تر می شود. در عین حال، مؤسسات می توانند بدون بار عملیاتی حمل، ذخیره یا بیمه فلز فیزیکی، موقعیت های بزرگی را اتخاذ کنند. با کاهش موانع ورود و بار عملیاتی، توکن‌سازی افزایش می‌یابد که چه کسی به کالاها دسترسی دارد و تا چه حد می‌توان آنها را به کار گرفت.