گورتون و دنتون نشان می‌دهند که حتی اگر سیاستمداران تلاش کنند، مردم از آب و هوا عقب‌نشینی نمی‌کنند – Inside track

انتخابات میان‌دوره‌ای گورتون و دنتون یکی از درخشان‌ترین لحظات سیاسی این پارلمان تا کنون است و نگاهی اجمالی به این دارد که دوران جدید چندحزبی بریتانیا تا چه اندازه بی‌ثبات شده است.

زنگ بیداری برای کیر استارمر
نتیجه به طور گسترده به عنوان بدترین سناریو برای نخست وزیر تفسیر شد. حزب سبزها یک پیروزی قاطع را به دست آورد – حدود چهار برابر اوج قبلی خود در انتخابات میان دوره ای – در حالی که حزب کارگر به رتبه سوم سقوط کرد. نوسان 25 درصدی حزب کارگر بسیار بیشتر از نوسان تاریخی میان مدتی است که معمولاً توسط احزاب حاکم تجربه می شود.

انتخابات میان دوره ای اغلب به عنوان دریچه های فشار برای رای دهندگان عمل می کند. اما به نظر می‌رسد که این نتیجه ممکن است بیشتر ساختاری باشد تا اعتراض صرف: نشانه‌ای از تغییر عمیق‌تر از سیاست سنتی دو حزبی، نه فقط یک رأی اعتراضی موقت.

رای گیری تاکتیکی در حال تکامل است
انتخابات میان دوره ای نشان می دهد که چگونه الگوهای رای گیری تاکتیکی دوباره در حال تغییر است. درست همانطور که یک رای هماهنگ ضد محافظه کار انتخابات عمومی 2024 را تغییر داد، حزب کارگر اکنون در برابر پویایی مشابه آسیب پذیر به نظر می رسد. این فرض که حزب کارگر به طور خودکار وسیله پیش‌فرض «ضد اصلاحات» است، حتی در مناطقی که مدت‌ها امن‌ترین سنگر آن‌ها به حساب می‌آمدند، به چالش کشیده شده است.

همچنین شواهدی مبنی بر تغییر مداوم رأی دهندگان به چپ حزب کارگر وجود دارد که الگوهای مشاهده شده در انتخابات میان دوره ای Caerphilly در ولز در سال گذشته را تکرار می کند. این امر ناگزیر باعث ایجاد یک بحث داخلی در حزب کارگر پارلمانی در مورد جهت گیری استراتژیک آن و اینکه آیا باید اساساً بر رای دهندگانی که به سمت راست می روند یا حمایت در میان کسانی که توسط آلترناتیوهای مترقی وسوسه شده اند، متمرکز شود.

نخست وزیر فعلا در امان است
اکنون انتظار می‌رود که اکثر وزرا و نمایندگان مجلس تا پایان انتخابات محلی ماه می به کیر استارمر فرصت تنفس بدهند، به ویژه به این دلیل که تعداد کمی از آنها می‌خواهند پیش از زیان‌های احتمالی جانشین رهبری شوند. با این حال، انتخابات میان‌دوره‌ای این حس را تقویت می‌کند که این مجلس وارد مرحله آزمایشی‌تری برای نخست‌وزیر شده است. پیشنهادهایی که خطر تحریک مقاومت پشتیبان را دارند با احتیاط مورد بررسی قرار می‌گیرند، پیام‌های اقتصادی احتمالاً کم‌کم باقی می‌مانند و به نظر می‌رسد که گمانه‌زنی‌های بی‌صدا رهبری به عنوان تنها قطعیت سیاسی واقعی ادامه خواهد یافت.

شایان ذکر است که پس‌زمینه ژئوپلیتیک گسترده‌تر در حال تحول نیز خطر فوری را کاهش می‌دهد. جنگ جاری در خاورمیانه فضای سیاسی را تغییر داده است. در دوره‌های بی‌ثباتی بین‌المللی، احزاب حاکم غالباً از تأثیر «پرچم پرچم» بهره می‌برند، زیرا رأی‌دهندگان (و نمایندگان پارلمان) تداوم را بر تحولات اولویت می‌دهند.

این به چه معناست برای سیاست آب و هوا
شاید کم‌توجه‌ترین نکته از گورتون و دنتون چیزی باشد که پیامد آن برای سیاست‌های آب و هوایی نشان می‌دهد.

در مجموع، احزاب که به صراحت متعهد به مقابله با بحران آب و هوا هستند، تقریباً دو برابر بیشتر از آنهایی که خود را در مورد شک و تردید آب و هوا قرار می دهند، رای کسب کردند. علیرغم هیاهوی سیاسی برای عقب نشینی، اشتهای عمومی محدود برای کناره گیری از اقدام اقلیمی وجود دارد.

در این سیستم جدید پنج حزبی چندپاره، جاه طلبی زیست محیطی به طور محکم بخشی از هسته اصلی ائتلاف انتخاباتی است. برای سیاست گذارانی که بررسی می کنند آیا اقدام جسورانه در زمینه آب و هوا از نظر سیاسی مخاطره آمیز است یا خیر، نتیجه انتخابات روز جمعه به طور قطعی بر خلاف آن اشاره می کند.

در زمان بی‌ثباتی جهانی و تحولات سیاسی داخلی، این امر باید تا حدودی اطمینان‌بخش باشد. حتی با تغییر وفاداری حزبی و تکامل اتحادهای تاکتیکی، حمایت عمومی از پیشرفت آب و هوا همچنان مقاوم است.

اگر سیاست بریتانیا وارد دوره جدیدی از پیچیدگی می شود، همچنین دوره ای است که در آن برنامه های سازنده و آینده نگر همچنان می توانند از حمایت اکثریت برخوردار شوند. و در نهایت نشان می دهد که پیشرفت سیاسی از روی میز دور است.

اعتبار تصویر: “سوگند نماینده هانا اسپنسر (گورتن و دنتون، حزب سبز)” توسط مجلس عوام، CC BY-NC-ND 4.0