از ردیابی گونه های مهاجم تا امنیت آب – آنچه با کاهش بودجه فدرال در مراکز علمی سازگاری با آب و هوای ایالات متحده از دست می رود

توسط بتانی بردلی، Umass Amherst; آدرین واتن، دانشگاه اوکلاهاماو رایان لانگمن، دانشگاه هاوایی

زمانی که دولت ترامپ شروع به مسدود کردن بودجه فدرال برای تحقیقات آب و هوا و اکوسیستم کرد، یکی از برنامه‌هایی که ضربه شدیدی خورد برنامه ما بود: مراکز علمی سازگاری با اقلیم سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده.

این 9 مرکز منطقه ای به ماهی ها، حیات وحش، آب، زمین – و مهمتر از همه، مردم – کمک می کنند تا با افزایش دمای جهانی و سایر تغییرات آب و هوایی سازگار شوند.

این مراکز به ردیابی گونه های مهاجم، حفاظت از منابع آب و پایدارتر کردن کشاورزی در مواجهه با خشکسالی فزاینده کمک می کنند. آنها پیش بینی آتش سوزی جنگلی را بهبود می بخشند، از خطوط ساحلی محافظت می کنند و ماهی قزل آلا آلاسکا را از جمله بسیاری از پروژه ها نجات می دهند.

همه این کارها از طریق مشارکت انجام می‌شود: دانشمندان، که بسیاری از آنها وابسته به دانشگاه هستند، با مدیران منابع دولتی و خصوصی – افرادی که منابع آب، زمین‌های وحشی، مناطق تفریحی، سواحل و سایر منابع طبیعی را مدیریت می‌کنند – تیم می‌کنند تا تحقیقات و راه‌حل‌های مورد نیاز مدیران را توسعه دهند.

اما در بهار 2025، پس از 15 سال فعالیت برای این مراکز، بودجه پیشنهادی رئیس جمهور فدرال بودجه برای آنها را به صفر رساند. کارگران فدرال در مراکز تهدید به اخراج شدند.

سه مرکز از نه مرکز منطقه‌ای – که مناطق مرکزی جنوبی، جزایر اقیانوس آرام و شمال شرقی را پوشش می‌دهند – زمانی که دفتر مدیریت و بودجه وجوهی را که کنگره قبلاً تخصیص داده بود، توقیف و سپس مسدود کرد، بدون بودجه باقی ماندند.

با وجود این چالش‌ها، امیدواریم این کار در نهایت ادامه پیدا کند. بودجه‌های کنگره پیشنهاد شده در مجلس نمایندگان و سنای ایالات متحده، تأمین بودجه کامل مراکز علمی سازگاری با آب و هوا را توصیه می‌کنند، و دلیلی هم وجود دارد: مدیران منابع طبیعی و مردم به طور مداوم به مقامات منتخب خود گفته‌اند که کار مهم است.

در اینجا سه ​​نمونه از پروژه‌ها در مناطقی وجود دارد که بودجه آنها مسدود شده است که نشان می‌دهد چرا مدیران منابع صحبت می‌کنند.

تامین آب پایدار در اراضی دیم

در جنوب مرکزی تگزاس، اداره آبخوان ادواردز مسئول تامین منابع آب پایدار برای 2.5 میلیون نفر در شهرهایی مانند سن آنتونیو و اووالده است. همچنین از چشمه های آب زیرزمینی که از گونه های در معرض خطر و در معرض انقراض حمایت می کند، پشتیبانی می کند.

با این حال، در دهه‌های اخیر، هم بارندگی‌های شدید و هم خشکسالی‌های طولانی مدت، عدم اطمینان در مورد میزان آب در دسترس از سفره را افزایش داده است.

در مرکز علمی جنوبی مرکزی برای سازگاری با آب و هوا، محققان دانشگاه اوکلاهما با سازمان آبخوان برای توسعه پیش‌بینی‌های آب و هوایی با وضوح بالا برای ارزیابی تغییرات آینده در تغذیه آب‌های زیرزمینی و چشمه‌های حساس به محیط‌زیست همکاری کردند.

پیش‌بینی‌های اقلیمی به مقامات کمک می‌کنند تا تعیین کنند که آیا شیوه‌های کاهش خشکسالی موجود در حفظ چشمه‌های آب شیرین و سطح آب‌های زیرزمینی مؤثر هستند یا خیر.

از دست رفتن بودجه برای مرکز علمی سازگاری با اقلیم به این معنی است که این راهنمای فنی مدیریت آب و بسیاری از پروژه‌های دیگر در منطقه دیگر در دسترس نیستند.

علم راکد فقط به تگزاس آسیب نمی رساند. بسیاری از مناطق خشک و نیمه خشک ایالات متحده برای تامین منابع آب برای خانه ها، مشاغل و کشاورزی به سفره های زیرزمینی متکی هستند و برای حفظ امنیت آب به این نوع تحقیقات نیاز دارند.

راه حل هایی برای کشاورزی و حفاظت از آتش

در جزیره اوآهو هاوایی، تا 40 درصد از زمین های کشاورزی علفزار مدیریت نشده و کاشته نشده است که اغلب توسط علف های غیر بومی مورد هجوم قرار می گیرد. این علف‌ها خطر آتش‌سوزی‌های جنگلی را افزایش می‌دهند زیرا جزایر با خشکسالی‌های شدیدتر و طولانی‌تری مواجه هستند.

مرکز علمی انطباق با آب و هوای جزایر اقیانوس آرام در حال کار بر روی راه حلی برای کمک به بازیابی آیش از طریق جنگل‌های زراعتی است، جایی که کشاورزان محصولات زراعی را در میان درختان می‌کارند و شیوه‌های مردم محلی را منعکس می‌کنند.

محققان مرکز علمی سازگاری با آب و هوا دانشگاه هاوایی مانوآ با کاکوئو اویوی، یک سازمان غیرانتفاعی که سیستم‌های غذایی محلی را بازسازی می‌کند، همکاری کردند تا زمین‌هایی را شناسایی کنند که حتی با تشدید خشکسالی ناشی از تغییرات آب و هوایی، برای جنگل‌داری زراعتی مناسب باقی می‌مانند. این تحقیق نشان داد که چگونه اقدامات مدیریتی می تواند سلامت خاک را بهبود بخشد و ذخیره کربن خاک را افزایش دهد.

از سال 2019، محققان صدها داوطلب جامعه و گروه‌های دانشجویی را در شیوه‌های بازسازی که شامل تولید مواد غذایی، حفاظت از جنگل و انعطاف‌پذیری آب و هوا می‌شود، آموزش داده‌اند.

بودجه از دست رفته برای مراکز علمی سازگاری با آب و هوا، علمی را که از جوامع محلی حمایت می کند متوقف می کند.

مدیریت گونه های مهاجم در جهان در حال گرم شدن

گونه های مهاجم سالانه حدود 10 میلیارد دلار خسارت به محصولات کشاورزی، جنگل ها و اکوسیستم ها وارد می کند. در عین حال، تغییرات آب و هوایی دامنه بسیاری از گونه های مهاجم را افزایش داده و کنترل آنها را دشوارتر می کند.

در سال 2016، محققان مرکز علوم انطباق با اقلیم شمال شرقی در دانشگاه ماساچوست آمهرست دریافتند که مدیران منابع نگران این هستند که چگونه تغییرات آب و هوایی بر دامنه گونه‌های مهاجم تأثیر می‌گذارد. برای درک و پاسخگویی به نیازهای مدیران منابع، محققان مرکز علمی سازگاری با آب و هوا، شبکه منطقه‌ای در مورد گونه‌های مهاجم و تغییرات آب و هوایی را ایجاد کردند که به منبع اولیه برای نقشه‌برداری از حرکات گونه‌های مهاجم و به اشتراک گذاری تحقیقات در مورد گونه‌های مهاجم در منطقه تبدیل شده است.

محققان مرکز علمی سازگاری با آب و هوا، مجموعه‌ای از پروژه‌ها را برای شناسایی گیاهان مهاجم در حال گسترش در شمال و جنوب نیوانگلند و ایالات میانی آتلانتیک انجام دادند. این یافته ها به ایالت ماساچوست کمک کرد تا ارزیابی خطر گیاهان مهاجم خود را به روز کند و فهرست تنظیم کننده های گونه های مهاجم ممنوعه برای فروش در نیویورک و مین را گسترش دهد.

ایالات اخیراً از محققان مرکز خواسته اند تا پایگاه داده ای از گیاهان مهاجم فعلی و نوظهور در شمال شرق ایجاد کنند تا به آنها کمک کند تا دفاعی سازگار و فعال در برابر گونه های مهاجم در حال ظهور ایجاد کنند. تعلیق بودجه نیز این پروژه را متوقف کرد.

اینها راه حل های واقعی هستند که قطع بودجه فدرال متوقف می شود. وقتی این شغل ناپدید می شود، آمریکا و آمریکایی ها در برابر تغییرات آب و هوایی آسیب پذیرتر می شوند.

بتانی بردلی، استاد جغرافیای زیستی و اکولوژی فضایی، Umass Amherst; آدرین ووتن، همکار پژوهشی، مرکز علوم سازگاری با اقلیم مرکزی جنوب، دانشگاه اوکلاهاماو رایان لانگمن، دانشیار اقلیم شناس، مرکز تحقیقات منابع آب، دانشگاه هاوایی

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.